Kampania sześciodniowa
Walka sześciodniowa
Wojny napoleońskie
Jedna z bitew Kampanii Sześciodniowej
Data
10–14 lutego 1814
Miejsce
północno wschodnia Francja
Wynik
zwycięstwo francuskie
Strony konfliktu
Cesarstwo Francuskie
wojska koalicji antyfrancuskiej
Dowódcy
Napoleon Bonaparte
Gebhard Leberecht von Blücher
Siły
30 000
100 000
Straty
3400 zabitych i rannych
17 750 zabitych i rannych
VI związek antyfrancuska
Lützen - Budziszyn - Grossbeeren - Kaczawa - Drezno - Kulm - Dennewitz - Lipsk - Hanau - Sehested - Brienne - La Rothière - Mincio - Champaubert - Montmirail - Château-Thierry - Vauchamps - Mormant - Montereau - Bar-sur-Aube - Craonne - Laon - Reims - Arcis-sur-Aube - La Fère Champenoise - Usprawiedliwienie Paryża
Kampania sześciodniowa
Kampania sześciodniowa, rozegrana pośrodku 10 a 14 lutego 1814 roku, to partia ostatnich zwycięstw Napoleona w wojnie z wojskami VI koalicji antyfrancuskiej w pobliżu Paryża.
Z armią liczącą zaledwie 30 000 ludzi, cesarz stawił czoła powyżej półmilionowym siłom, podzielonym na parę armii dowodzonym przez feldmarszałków Blüchera i Schwarzenberga nie licząc innych.
W czasie tej krótkiej kampanii Napoleon pokonał Blüchera czterokrotnie. W bitwach wobec Champaubert, Montmirail, Château-Thierry i Vauchamps Napoleon zdołał dać do zrobienia straty w wysokości 17 750 zabitych i rannych 100-tysięcznej armii Blüchera z wojskiem, którego poziom nie przekraczała 30 000, co doprowadziło do uznania Kampanii Sześciodniowej przez historyków za najznakomitszą kampanię cesarza.
W rzeczywistości zwycięstwa Napoleona, choć błyskotliwe, nie były na tak wiele znaczącymi, by przerobić w wyjście kluczowy strategicznego obrazu wojny, a wojsko Schwarzenberga, choć pobita, stale zagrażała stolicy Francji, która wpadła w ręce koalicjantów w końcu marca.
Bitwy Kampanii sześciodniowej
- Champaubert (10 lutego) – Rosjanie stracili 4000 ludzi, język rosyjski generał Ołsufiew dostał się do niewoli, pod ręką obliczanych na wokół 200 ludzi stratach francuskich.
- Montmirail (11 lutego) – 4000 strat sprzymierzonych poniżej 2000 francuskich.
- Château-Thierry (12 lutego) – Prusacy stracili 1250 ludzi, Rosjanie 1500 (poza tym 9 agenda), a Francuzi naokoło 600 ludzi
- Vauchamps (14 lutego) – 7000 Prusaków i 16 agenda poniżej straty wokół 600 Francuzów.
Przypisy
- ↑ D.Chandler, ss.87
- ↑ W tym samym miejscu, s.90
- ↑ Ibidem, ss.286-287
- ↑ W tym samym miejscu, s.459
Bibliografia
- David Chandler, Dictionary of the Napoleonic Wars, Wordsworth editions, 1999
- Marian Kukiel, Historia oręża polskiego w epoce napoleońskiej 1795-1815, Poznań 1912/repr. 1996, ISBN 83-86600-51-9
Kategoria: Wojny w Europie
